مقدمه

اورانوس هفتمین سیاره نزدیک به خورشید و سومین غول از چهار غول گازی است. جبه‌ای از گاز و یخ هسته سنگی این سیاره را پوشانده است.جو اطراف جبه غالباً از متان ساخته شده ، که این گاز باعث وجود رنگهای آبی و سبز که از مشخصات بارز این سیاره هستند، می‌شود. اورانوس در کناره‌های خارجی و سرد منظومه شمسی قرار داشته ، دمای ابرهای فوقانی آن به 210 درجه سانتیگراد زیر صفر (346- درجه فارنهایت) می‌رسد. علی رغم داشتن 15 قمر و یک منظومه حلقوی ، سطح اورانوس مشخصه خاصی ندارد. تنها مشخصاتی که تا کنون مشاهده شده‌اند چند ابر متانی هستند که در سال 1986 بوسیله کاوشگر ویجر ۲ کشف شدند.

فاصله متوسط از خورشید	2.87میلیارد کیلومتر
قطر استوا	51118 کیلومتر
مدت حرکت وضعی	17.90 ساعت
مدت حرکت انتقالی	84.01 سال زمینی
سرعت مداری	6.81 کیلومتر در ساعت
دمای ابر فوقانی	-210 درجه سانتیگراد
جرم (زمین = 1)	14.53
چگالی متوسط (آب = 1)	1.29
جاذبه (زمین = 1)	0.79
تعداد قمر	15

رصد اورانوس

تحت شرایط بسیار عالی ، اورانوس را می‌توان با چشم غیر مسلح دید. هنگام مشاهده با تلسکوپ ، اورانوس بصورت حلقه کوچکی به رنگهای سبز و آبی دیده می‌شود. 15 قمر اورانوس تا کنون کشف شده‌اند که به موازات استوای سیاره و در جهت چرخش سایره ، به دور آن می‌چرخند. در اثر انحراف محور چرخش اورانوس ، صفحه استوای سیاره تقریباً عمود بر صفحه دایره البروج است.

به همین سبب ، گاهی اوقات مانند سالهای 1945 و 1987، اگر از زمین به اورانوس بنگریم فقط قطب آن دیده شده ، مدار قمرهای سیاره تقریباً بصورت صفحه‌ای کامل به نظر می‌رسد. بعضی اوقات نیز ، مانند سالهای 1966 و 2008 ، کناره مدار قمرهای اورانوس دیده شده ، چنین به نظر می‌رسد که قمرها در مسیری مستقیم عقب و جلو می‌روند.

خواص فیزیکی اورانوس

محور چرخش اورانوس حدود 98 درجه نسبت به صفحه مدار سیاره به دور خورشید انحراف دارد. بنابراین اورانوس بر خلاف سایر سیاره‌ها ، روی محوری تقریباً افقی می‌چرخد. انحراف محور اورانوس تأثیر زیادی بر قطبهای سیاره می‌گذارد و باعث می‌شود که هر قطب از دوره تناوب مداری که 84 سال زمینی طول می‌کشد، 42 سال را در روشنایی و 42 سال دیگر را در تاریکی بگذراند. به هر حال ، اورانوس به قدری از خورشید دور است که تفاوت دما در قطبها در طول تابستان و زمستان فقط 2 درجه سانتیگراد (3.6 درجه فارنهایت) است.

اورانوس سومین سیاره بزرگ منظومه شمسی بوده ، بزرگی آن 4 برابر زمین است. دوره تناوب مداری این سیاره 84 سال زمینی است و بعد از نپتون و پلوتون ، طولانی‌ترین مدار را دارد.

حلقه‌های اورانوس

تصادم عظیم احتمال دارد که در گذشته ، جسم آسمانی بزرگی به یک طرف اورانوس برخورد کرده و باعث انحراف محور چرخش آن شده است.

بخاطر تیرگی زیاد مواد سازنده حلقه‌های اورانوس ، مشاهده آنها بسیار مشکل است. در سال 1977، این حلقه‌ها در مسیر نور یک ستاره قرار گرفته و بدین ترتیب کشف شدند. کاوشگر فضایی ویجر2 در سال 1986 یازده حلقه باریک این سیاره را از نزدیک مورد بررسی قرار داد. مواد تشکیل دهنده این حلقه‌ها سنگهایی به اندازه یک متر (یک یارد) هستند. پهنای حلقه "اپسیلون" از 20 تا 100 کیلومتر (12 تا 60 مایل) متغیر است.

قمرهای اورانوس

15 قمر تا کنون برای اورانوس شناخته شده‌اند که مواد تشکیل دهنده تمام آنها مخلوطی از سنگ و یخ است. در سطح چهار قمر بزرگ اورانوس (ابرن ، تیتانیا ، آمبریل ، آریل) گودال های شهاب سنگی وجود دارند. سطح میراندا ، پنجمین قمر بزرگ اورانسو ، مشخصات مختلفی دارد، از جمله دشتهایی پوشیده از گودالهای شهابسنگی قدیمی ، تپه‌های بزرگ و دره‌های عمیقی که سطح این قمر را شکافته‌اند. به نظر ستاره شناسان ، دلیل ویژگیهای متفاوت سطح میراندا این است که این قمر احتمالاً بر اثر یک تصادم عظیم متلاشی شده و سپس دوباره جمع شده است.

پس هر گاه در لحظه تحویل سال نو خنکی ملایم نسیمی را بر گونه خود احساس کردید، بدانید و آگاه باشید که آن پیر فرزانه به دیدارتان آمده است. مقدمش را گرامی دارید که مهمانی بس عزیز است زیرا سال نو را چون هدیه ای بس گرانقدر به شما ارزانی می کند.
در هزارتوی تاریخ ایران که فرو می روی سرگشته می مانی از شگفتی های سرگذشتش، چگونه می توان بر سر چهارراه پیوندی خاور و باختر جهان باستان بود و از چهارسو در برابر یورش دشمنان ایستاد و همزمان از درون جوشید و جوانه زد و شکوفایی تمدن خویش را به رخ کشید و رشک همگنان را بر انگیخت.

چگونه می توان بر آن سرزمین پهناور فرمانروایی کرد و در برابر دشمنان حتی یک گام واپس نکشید و در درون، همه آیین ها و دین ها را پایید.

در پناه حق ، هر روز شاد باشید و سلامت.

سلام دوستان

امیدوارم حالتون خوب باشه!

احتمالا شما هم از پرتاب اولین ماهواره ایرانی خبرایی شنیدین.

این موضوع بهان ای شد تا یه پستی هم درباره ماهواره ها براتون بذارم.

ایران روز دوشنبه به منظور افتتاح مرکز فضایی خود موشکی را به فضا پرتاب کرد.حرکتی که فورا توسط امریکا محکوم شد.

به گزارش بخش خبر شبکه فناوری اطلاعات ایران ازگوگل،این موشک که با هدف انجام تحقیقات ساخته شده  از یک مرکز فضایی جدید در یکی از بیابان های استان سمنان به فضا پرتاب شد.این موشک که کاوشگر 1 نام داره به منظور اماده سازی اولین ماهواره ساخت ایران به نام امید به فضا پرتاب شد.
امریکا از این حرکت ایران انتقاد کرد و گفت:"این حرکت یک پیشرفت دردسرساز است وفناوری ها و توانایی های مورد نیاز برای راه اندازی یک وسیله فضایی همانند فناوری ها و توانایی های به کاررفته برای موشک بالستیک با برد بالا ست.»
رئیس جمهور ایران نیز خاطرنشان کرد:«ما باید حضور فعالی در فضا داشته باشیم. ما امروز شاهدیم که ایران اولین گام خود را در فضا به محکمی، با دقت و هوشیاری برداشته است.»
ایران به منظور کنترل بلایای طبیعی و توسعه ارتباطات از راه دور و نیز به منظور اهداف امنیتی این ماهواره را به فضا فرستاده.

ماهواره ها

ماهواره  مصنوعی

ماهواره ی مصنوعی  شیئی است که توسط انسان ساخته شده و به طور مداوم در حال حرکت در مداری حول زمین یا اجرام دیگری در فضا می باشد. بیشتر ماهواره های ساخته شده تاکنون حول کره زمین در حرکتند و در مواردی چون مطالعه کائنات، ایستگاه های هوا شناسی، انتقال تماس های تلفنی از فراز اقیانوس ها، ردیابی و تعیین مسیر کشتی ها و هواپیماها و همینطور امور نظامی به کار می روند.

ماهواره هایی نیز وجود دارند که دور ماه، خورشید، اجزام نزدیک به زمین و سیاراتی نظیر زهره، مریخ و مشتری در حال گردش می باشند. این ماهواره ها اغلب اطلاعات مربوط به جرم آسمانی که حول آن در گردشند را جمع آوری می کنند.

به جز ماهواره های مصنوعی مذکور اشیای در حال گردش دیگری نیز در فضا وجود دارند از جمله فضا پیما ها، کپسول های فضایی و ایستگاه های فضایی که به آنها نیز ماهواره می گوییم. البته اجرام دیگری نیز در فضا وجود دارند به نام زباله های فضایی شامل بالابرنده های مستهلک راکت ها، تانک های خالی سوخت و … که به زمین سقوط نکرده اند و در فضا در حرکتند. در این مقاله به این اجرام نمی پردازیم.

اتحادیه جماهیر شوروی پرتاب کننده اولین ماهواره مصنوعی، اسپاتنیک ۱، در سال ۱۹۵۷ بود. از آن زمان ایالات متحده و حدود ۴۰ کشور دیگر سازنده و پرتاب کننده ماهواره به فضا بوده اند.

امروزه قریب به ۳۰۰۰ ماهواره فعال و ۶۰۰۰ زباله فضایی در حال گردش به دور زمینند.

انواع مدارها

مدارهای ماهواره ها اشکال گوناگونی دارند. برخی دایره شکل و برخی به شکل بیضی می باشند. مدارها از لحاظ ارتفاع (فاصله از جرمی که ماهواره حول آن در گردش است) نیز با یکدیگر تفاوت دارند. برای مثال بعضی از ماهواره در مداری دایره شکل حول زمین خارج از اتمسفر در ارتفاع ۲۵۰ کیلومتر(۱۵۵ مایل) در حرکتند و برخی در مداری حرکت می کنند که بیش از ۳۲۲۰۰ کیلومتر (۲۰۰۰۰ مایل) از زمین فاصله دارد. ارتفاع بیشتر مدار برابر است با دوره گردش ( مدت زمانیکه ماهواره یک دور کامل در مدار خود حرکت می کند) طولانی تر.

یک ماهواره زمانی در مدار خود باقی می ماند که بین شتاب ماهواره ( سرعتی که ماهواره می تواند در طی یک مسیر مستقیم داشته باشد ) و نیروی گرانش ناشی از جرم آسمانی که ماهواره تحت تاثیر آن می باشد و دور آن در گردش است تعادل وجود داشته باشد. چنانچه شتاب ماهواره ای بیشتر از گرانش زمین باشد ماهواره در یک مسیر مستقیم از زمین دور می شود و چنانچه این شتاب کمتر باشد ماهواره به سمت زمین برخواهد گشت.

برای درک بهتر تعادل بین گرانش و شتاب، جسم کوچکی را در نظر بگیرید که به انتهای یک رشته طناب متصل و در حال چرخش است. اگر طناب پاره شود جسم متصل به آن در یک مسیر صاف به زمین می افتد. طناب در واقع کار گرانش را انجام می دهد تا شی بتواند به چرخش خود ادامه دهد. ضمنا وزن شی و طناب میتوانند نشانگر رابطه بین ارتفاع ماهواره و دوره گردش آن باشد. طناب بلند مانند ارتفاع بلند است. هر چه طناب بلندتر باشد زمان بیشتری نیاز است تا شی متصل به آن یک دور کامل بچرخد. طناب کوتاه مانند ارتفاع کوتاه است و در زمان کمتری شی مذکور یک دور کامل در مدار خود گردش خواهد کرد.

انواع گوناگونی از مدارها وجود دارند اما اغلب ماهواره هایی که حول زمین در گردشند در یکی از این چهار گونه مدار حرکت میکنند. (۱) ارتفاع بلند، ﮋئوسینکرنوس. (۲) ارتفاع متوسط. (۳) سان سینکرنوس، قطبی. (۴) ارتفاع کوتاه . شکل اغلب این گونه مدارها دایره ایست.

مدارهای ارتفاع بلند، ﮋئوسینکرنوس بر فراز استوا و در ارتفاع ۳۵۹۰۰ کیلومتر(۲۲۳۰۰ مایل) قرار دارند. ماهواره های اینگونه مدارها حول محور عمودی زمین با سرعت و جهت برابر حرکت زمین حرکت می کنند. بنابراین هنگام رصد آنها از روی زمین همواره در نقطه ای ثابت به نظر می رسند. برای پرتاب و ارسال این ماهواره ها انرﮋی بسیار فراوانی لازم است.

ارتفاع یک مدار متوسط حدود ۲۰۰۰۰ کیلومتر (۱۲۴۰۰ مایل) و دوره گردش ماهواره های آن ۱۲ ساعت است . مدار خارج از اتمسفر زمین و کاملا پایدار است. امواج رادیویی که از ماهواره های موجود در این مدارها ارسال می گردد در مناطق بسیارزیادی از زمین قابل دریافت است. پایداری و وسعت مناطق تحت پوشش این گونه مدارها آنها را برای ماهواره های ردیاب مناسب می نماید.

مدارهای سان سینکرنوس، قطبی، ارتفاع نسبتا کوتاهی دارند. آنها تقریبا از فراز هر دو قطب زمین عبور می کنند.مکان این مدارها متناسب با حرکت زمین به دور خورشید در حرکت است به گونه ایکه ماهواره ی این مدار خمواره در یک ساعت محلی ثابت از استوا عبور می کند. از آنجاییکه این ماهواره ها از همه عرض های جغرافی زمین می گذرند قادرند که اطلاعات را از تمامی سطح زمین دریافت نمایند. در اینجا می توان ماهواره TERRA را به عنوان مثال نام برد. وظیفه این ماهواره مطالعه اثرات چرخه ها ی طبیعی و فعالیت های انسان بر روی آب و هوای کره زمین است. ارتفاع مدار این ماهواره ۷۰۵ کیلومتر (۴۳۸ مایل) و دوره گردش آن ۹۹ دقیقه است. زمانیکه این ماهواره از استوا عبور می کند ساعت محلی همیشه ۱۰:۳۰ صبح و یا ۱۰:۳۰ شب است.

یک مدار ارتفاع کوتاه درست بر فراز جو زمین قرار دارد جاییکه تقریبا هوایی برای ایجاد تماس و اصطکاک وجود ندارد. برای ارسال ماهواره به این نوع مدارها انرﮋی کمتری نسبت به سه نوع مدار مذکور دیگر لازم است. ماهواره ها ی مطالعاتی که مسئول دریافت اطلاعات از اعماق فضا می باشند غالبا در این مدارها در حرکتند. برای مثال تلسکوپ هابل که در ارتفاع ۶۱۰ کیلومتر(۳۸۰ مایل) با دوره گردش ۹۷ دقیقه در حرکت است.

اورانوس هفتمين سياره از منظومه شمسي ما مي باشد اين سياره بزرگ يخي با ابر هايي پوشيده شده اند و توسط يک کمر بندي از ١١ حلقه و٢٢ ماه مشخص احاطه شده اند رنگ آبي اورانوس به دليلوجود متان در جو مي باشد اين مولکول رنگ قرمز روشن را جذب مي کند .            

محور  دوراني

محور دوراني اورانوس بسيار مايل روي پهلويش مي باشد به جاي چرخان با محورش تقريباً روي سطح مدار ايستاده ( شبيه همه سياره هاي ديگر منظومه شمسي ) اورانوس روي پهلو چرخش مي کند .                                                                                                                                 

( تنها مسير مدار ش ) اين محور دوراني سر چشمه فصلهايي نهايي اورانوس مي باشد براي اطلاعات بيشتر در مورد فصلهاي نهايي اينجا را کليک کنيد بخاطر جهت يابي محور هاي ايستاده آن يک بحثي از قطبهاي اورانوس که قطب شمال مي باشد وجود دارد اين بحثها هنوز يکي ديگر را راهنمايي نکرده است آيا اورانوس در يک مدار نزولي رسيندگي مي باشد ( مانند ونوس ) يا خير ( مانند سياره هاي ديگر ) ؟                                                                                                         

اندازه

اورانوس حدود ٦٩٠ ، ٣١ مايل در قطر مي باشد آن حدود ٤ برابر زمين است . اين غول گاز سومين سياره بزرگ در منظومه شمسي ما مي باشد ( بعد از مشتري و زحل )

بعد از آن كه هرشل اورانوس را كشف كرد اختر شناسان در جستجوی كشف سیاره های بیشتر برآمدند. كشف سیاره شهرت زیادی به همراه داشت و این بر تلاش اختر شناسان می افزود. از این گذشته به نظر می رسید كه طبق قانون بده سیاره ناپیدایی میان مدار مریخ و مشتری وجود دارد. این قانون یكی از ویژگیهای عجیب مدار ساره ها را بیان می كند.

یكی از اختر شناسان آلمانی به نام یوهان بده طریقه یك بازی عددی را در سال 1772 میلادی (1151 شمسی) منتشر كرد. این بازی ساده به صورت زیر بود :

اعداد 3و0 را می نویسیم و اعداد بعدی را با دو برابر كردن عدد قبل از آن مشخص می كنیم. با این كار اعداد 0و3و6و12و24و48و96و192و384 به دست می آیند. سپس با افزودن عدد 4 به هر یك از آنها سری جدید اعداد را به صورت 4و7و10و16و28و52و100و196و388 می نویسیم. اكنون همه را به 10 تقسیم می كنیم كه اعداد زیر حاصل می شوند 4/10 و 7/10 و 10/10 و 1/6 و 2/8 و 5/2 و 10 و 19/6 و 38/8 . این اعداد حقیقت بسیار مهمی را در بر دارند. اگر فاصله متوسط زمین تا خورشید را برابر 1 بگیریم اعداد دیگر فاصله تعداد زیادی از سیاره ها را به درستی پیشگویی می كنند. مثلا نسبت فاصله عطارد تا خورشید نسبت به فاصله زمین تا خورشید برابر 0/39 و زهره 0/72 و مریخ 1/5 و مشتری 5/2 است كه با اعداد سری بده تقریبا معادل اند. ولی در زمان بده شكافی میان مریخ و مشتری یعنی میان اعداد 1/6 و 5/2 وجود داشت. هنوز سیاره ای كشف نشده بود تا جای خالی عدد 2/8 را پر كند. به نظر می رسید كه این دلیل قانع كننده ای است بر وجود سیاره ای پنهان میان مریخ و مشتری .

کجایی؟ پیدات نیست. ستاره سهیل شدی! شما هم حتما" این عبارت را بارها شنیده اید. در این اصطلاح از ستاره ای خاص نام برده می شود. اما چرا "ستاره سهیل"؟ مثلا" چرا نمی گویند: شعرای شامی شدی؟!! چه رازی در این ستاره نهفته است؟

مردم عادی از این اصطلاح استفاده می کنند و دانستن اینکه این ستاره چه ویژگی دارد برایشان مهم نیست. بیایید ببینیم که چرا ستاره سهیل را برگزیده اند؟!

اخترشناسان مي‌گويند براساس شبيه سازي‌هاي رايانه‌يي، منظومه خورشيدي ما، ويژه و منحصر به فرد است.

به گزارش (ايسنا)، در اين پژوهش جديد که از سوي اخترشناسان دانشگاه نورث وسترن انجام شده، شبيه سازي‌هاي رايانه‌يي نشان داده است که منظومه شمسي در کهکشان راه شيري تا چه اندازه خاص و منحصر به فرد است.

اخترشناسان در اين پژوهش از اطلاعات اخير حاصل از 300 سياره خارج منظومه شمسي که به دور ستاره‌هاي ديگري به غير از خورشيد کشف شده‌اند، استفاده کرده‌اند.

در حالي که مطالعات قبلي نشان داده بود منظومه خورشيدي، مانند ساير منظومه‌هاي کيهاني است، اما در تحقيق جديد اين تصور رد شده است و شواهد رايانه‌يي واقعيت ديگري را نشان مي‌دهند.

در كتاب جغرافياي سال سوم راهنمايي اشاره ي كوچكي به اين موضوع شد. براي شما كه اين دوران راگذرانده ايد پاسخ به اين سوال چندان مشكل نيست. كهكشان چيست ؟ حتما همگي در اين حد مي دانيد كه در قسمتي از جهان ستارگان بسيار زيادي دور هم جمع شده و مجموعه اي را به نام كهكشان ايجاد كرده اند. اسم كهكشاني را كه ساكن آن هستيم را مطمئنا مي دانيد. بلي... به آن راه شيري مي گويند. تا به حال فكر كرده ايد كه چرا راه شيري؟ چرا نمي گويند راه آبي يا راه قهوه اي؟ اگر در شب صاف و پرستاره  و به دور از نورهاي خيره كننده ي اطراف به آسمان نگاه كنيد متوجه نوار شبه گوني به رنگ شيري مي شويد. اينها نور ميلياردها ستاره ي راه شيري است كه با هم مي آميزند ( قاطي مي شوند) . تصوير ما از راه شيري همين است.فقط فقط همين. برايتان يك مثال ميزنم . الان شما داخل خانه تان نشسته ايد. حال آيا مي توانيد از نماي بيرون خانه تان در حالي كه داخل اتاقتان نشسته ايد عكس بگيريد؟ معلوم است كه نمي توانيد. حالا اين را به راه شيري كه ما داخل آن نشسته ايم نسبت بدهيد.جالب است كه در كتابهاي مختلف راه شيري شكلهاي متفاوتي پيدا مي كند. لازم به ذكر است كه ستاره شناسان با استفاده از تلسكوپ ميليون ها كهكشان ديگر را ديده اند.

كهكشاني در همسايگي ما قرار دارد كه به آن لقب خواهر راه شيري را داده اند. البته نام خودش آندرومدا يا زن در غل و زنجير است. نوع اين كهكشان مارپيچي است وما حدس مي زنيم راه شيري هم مثل آن باشد . البته اگر نور در همين لحظه از آندرومدا به سمت ما حركت كند، حدود دو ميليون و چهارصد هزار سال بعد به ما مي رسد.

كهكشان آندرومدا

برای خواندن ادامه مطلب به ادامه مطلب مراجعه کنید!!!